Over vliegscholen en hun onverantwoordelijk gedrag tegenover hun leerlingen.
Piloot worden, wie wil dat nou niet?
Mijn zoon in elk geval wel en hij zette alles op alles om zijn droom te realiseren.
Groot was de blijdschap dan ook toen hij begin 2007 mocht beginnen aan de opleiding.
De theorie was een rijstebrijberg waar hij zich dapper doorheen at en zo kwam het
moment dat in 2008 kon worden begonnen met de praktijk van het vliegen in een ver
en zonnig land waar jongens stoere vliegeniers worden.
De Crisis
Hoe zonnig ook, de donkere wolken van de crisis pakten zich al samen en tegen de tijd
dat afscheid kon worden genomen van de instructeurs, kwam de narigheid met bakken naar
beneden.
Op slag was alles anders: de luchtvaartmaatschappijen taalden niet meer naar verse
vliegers en voor mijn zoon – en met hem
alle anderen die rond dezelfde tijd hun studie
afrondden – begon een periode van wachten
en hopen en alles op alles zetten om
tenminste vlieguren te maken. Vliegopleidingen zijn
niet goedkoop (gemiddeld
ruim € 110.000 ) dus inmiddels had mijn zoon een schuld van
zo'n € 150.000,-
opgebouwd.
De vliegscholen?
De vliegscholen, zoals Stella, NLS en KLS, werven nog volop nieuwe leerlingen die zich na het afronden van de opleiding bijna allemaal voegen bij de grote groep ab initio's die geen typerating hebben, weinig vlieguren en dus bitter weinig kans maken op een baan. Er wordt totaal geen rekening gehouden met de huidige marktsituatie, integendeel; de klassen worden alleen maar groter! Nieuwe kandidaten krijgen zonder uitzondering te horen dat er dan misschien nu teveel piloten zijn maar dat er over een jaar toch echt tekorten worden verwacht, misschien niet in Nederland maar dan toch zeker in het buitenland. In het buitenland worden dezelfde verhalen verteld.
Deze site
Vanaf de zijlijn zie ik mijn zoon zijn best doen om in 'the left seat' te komen of in ieder geval beroepsmatig in een cockpit te belanden. Ik ben verontrust over het gemak waarmee honderden enthousiaste jongens en meisjes een carriére wordt voorgespiegeld die niet zo waarschijnlijk is als voorheen. Hopelijk komt het ooit goed en ben ik te pessimistisch ingesteld.
Als je graag wilt vliegen, ga er vooral voor! Het is en blijft een mooi vak. Bedenk tegelijkertijd wel dat het allemaal niet zo rooskleurig is als het door de vliegscholen vaak wordt voorgespiegeld. Het beste is om eerst een andere studie te volgen met meer uitzicht op een baan en daarna alsnog te bekijken of je een vliegopleiding wilt en - financieel gesproken - kunt volgen. Mijn zoon heeft dat niet gedaan en moet nu van zijn magere salaris een rente van € 700,- per maand betalen.
Op zoek naar een startbaan
Eerlijk is eerlijk, een goed netwerk - samen met een dosis geluk - is de beste manier om snel ergens een aanstelling als vlieger te krijgen. Voor wie dat niet heeft is solliciteren de enige mogelijkheid. De luchtvaartmaatschappijen hebben ondertussen een ontmoedigingsbeleid ingezet voor diegenen die het wagen te solliciteren.
Transavia vraagt een bijdrage van € 60,- waarvoor je dan wordt opgenomen in de overvolle kaartenbakken. Na onze overboeking zouden we kunnen inloggen op een speciale site maar die blijkt niet te werken en antwoord op onze vragen hierover krijgen we niet.
De VLM maakt duidelijk dat solliciteren is toegestaan maar dat dit nadelig kan zijn voor je verdere carriéreverwachtingen bij dit bedrijf. Niet doen dus. Het ontmoedigen kan ook subtieler. Zo is online solliciteren inmiddels een vereiste, maar in de kelders van sommige maatschappijen moet iemand zitten die er een satanisch genoegen in schept formulieren op te zetten die je het hemd van het lijf vragen om daarna af te sluiten met een foutmelding zodat je opnieuw mag beginnen.
Als je dan na veel proberen - en met veel geluk - een aanstelling hebt gekregen, is het bij veel low-cost carriers de bedoeling dat je zelf je typerating betaalt. Dat betekent weer een verhoging van je toch al hoge studieschuld met ca. € 30.000,- en je had al zoveel geld uitgegeven aan het opbouwen van je vlieguren, simulatorbeurten enzovoort, enzovoort.
Vooruitzichten
Het zal met zakelijke doelstellingen te maken hebben maar het blijft vreemd dat de meeste vliegscholen blijven doen of er niets aan de hand is en gewoon hun best blijven doen de klassen vol te krijgen. Voor hen betekent dat een goed bedrijfsresultaat, voor de aspirant vliegers betekent het in de meeste gevallen een grote studieschuld die moeilijk valt af te lossen als een aanstelling als vlieger niet meer zo vanzelfsprekend is. Daarnaast staan de huidige salarissen onder druk, onder invloed van carriers als Ryanair en EasyJet. Het kost zo vaak 10 jaar of meer om de studieschuld af te betalen.
Wat ook niet helpt is dat vliegers tegenwoordig langer mogen doorvliegen. De pensioenleeftijd is onlangs al opgetrokken van 55 naar 60 jaar en in de Verenigde Staten al naar 65 jaar! Op die manier wordt fors op opleidingskosten bespaart. De instroom van nieuwe vliegers wordt op deze manier natuurlijk nog verder beperkt.
Natuurlijk probeert ook mijn zoon vast te houden aan zijn droom, net als vele anderen. Laten we hopen dat de vliegscholen hun verantwoordelijkheid nemen en het aantal leerllingen aanpast aan de economische realiteit. Op zijn minst kunnen ze een realistisch beeld van de toekomstverwachtingen geven tijdens presentaties en open dagen.
Mythes met betrekking tot het beroep van vlieger
Op de site 'The truth about the profession' somt een Amerikaanse verkeersvlieger met 20 jaar ervaring, een aantal gangbare myhtes op over het beroep van vlieger:
- Vliegers verdienen een bovengemiddeld salaris
- Er zal in de toekomst een groot tekort aan verkeersvliegers zijn.
|
